ชื่อ :	ชิงชัน
ชื่อวิทยาศาสตร์ :	Dalbergia oliveri Gamble ex Prain
ชื่อวงศ์ :
ชื่อพื้นเมือง :	ชิงชัน ประดู่ชิงชัน ดู่สะแดน
ชื่อสามัญ :	Dalbergia oliveri Gamble ex Prain
ลักษณะทางพฤษศาสตร์ :	ม้ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบ สูงถึง 25 เมตร เปลือกหนา สีน้ำตาลเทา กระเทาะล่อน เป็นแผ่นขนาดเล็ก เปลือกในสีเหลือง ยอดและใบอ่อนออกสีแดง เกลี้ยงหรือมีขนเพียงเบาบาง ใบ เป็นช่อ มีใบประกอบย่อย 11-17 ใบ มีลักษณะยาวรี รูปขอบขนานแกมรูปหอก ฐานใบมนกลม ปลายใบมนทู่และหยักเว้าเล็กน้อย ทางด้านท้องใบจะมีสีจางกว่าด้านหลังใบ ดอก สีขาวอมม่วง ออกเป็นช่อดอกเชิง ประกอบตามปลายกิ่ง ดอกจะเกิดพร้อมกับการผลิตใบใหม่ เกสรผู้แยกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 5 อัน ฝัก มีลักษณะแบนแผ่เป็นปีกยาวรีหรือขอบรูปขนาน กว้าง 3-3.5 ซม. ยาว 8-17 ซม. ผิวเรียบส่วนที่หุ้มเมล็ดหนาแข็ง มีลักษณะเป็นกระเปาะกลมหรือแกนรีเล็กน้อย นูนเห็นได้ชัด ส่วนมากมีเมล็ดเดียว มีลักษณะคล้ายรูปไตสีน้ำตาล
การใช้ประโยชน์ในงานย้อมสี :	นำใบของต้นชิงชันมาสับเป็นชิ้นๆหรือปั่นให้ละเอียด อัตราส่วนของส่วนวัตถุดิบ 500 กกรัม ต่อเส้นไหม 50 กรัมแล้วนำมาตวงน้ำใส่หม้อต้มอัตรา 1.5 ลิตร นำไปตั้งไฟให้เดือดเป็นเวลา 1 ชั่วโมง จากนั้นเมื่อครบเวลานำมากรองด้วยผ้าขาวบาง เพื่อเก็บน้ำสีสกัดไว้ย้อมสี
การกระจายพันธุ์ :	ป่าดิบชื้นแล้งและป่าเบญจพรรณทั่วไปยกเว้นภาคใต้
ส่วนที่ให้สี :	ใบ
สีที่ได้ :	สีเหลืองอมน้ำตาล
คุณภาพสี :	ชิงชัน / สารส้ม มีระดับความคงทนต่อการซัก : 3-4 , ระดับความคงทนต่อแสง : 3-4
pantone:	Golden Apricot