ชื่อ :	พญาสัตบรรณ
ชื่อวิทยาศาสตร์ :	Alstonia scholaris R. Br.
ชื่อวงศ์ :
ชื่อพื้นเมือง :	กะโนะ จะบัน ชบา ตีนเป็ด บะซา ปูแล ปูลายางขาว สัตตบรรณ
ชื่อสามัญ :	Alstonia scholaris R. Br.
ลักษณะทางพฤษศาสตร์ :	เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูง 35-40 เมตร ต้นอายุน้อยมีเรือนยอดเป็นรูปเจดีย์ทรงแบนเมื่อต้นใหญ่เต็มที่ โคนจะเป็นพูพอนขยายใหญ่ ลำต้นมีร่องตามแนวยาวของความสูง เปลือกมีสีเทาอมเหลือง หรือสีน้ำตาล เมื่อถาดเปลือกออกจะมีสีขาว เปลือกชั้นในสีน้ำตาลมีน้ำยางสีขาวไหลมาก เนื้อไม้ และกิ่งเปราะหักง่าย เนื้อไม้เรียบ แตกเป็นร่องง่าย กิ่งที่แตกออกมีรอยแตก เพื่อใช้แลกเปลี่ยนอากาศ เนื้อไม้ต้นตีนเป็ดมีสีขาวอมเหลือง แตกเป็นเสี้ยนตรงตามแนวยาว เนื้อหยาบเหนียว เนื้อไม้อ่อนไสกบง่ายมาก
การใช้ประโยชน์ในงานย้อมสี :	นำส่วนลตำต้นและเปลือกของต้นพญาสัตบรรณมาสับเป็นชิ้นๆหรือปั่นให้ละเอียด อัตราส่วนของส่วนวัตถุดิบ 1 กิโลกรัม ต่อเส้นไหม 100 กรัมแล้วนำมาตวงน้ำใส่หม้อต้มอัตรา 2 ลิตร นำไปตั้งไฟให้เดือดเป็นเวลา 1 ชั่วโมง จากนั้นเมื่อครบเวลานำมากรองด้วยผ้าขาวบาง เพื่อเก็บน้ำสีสกัดไว้ย้อมสี
การกระจายพันธุ์ :	พบได้ในประเทศอินเดีย จีนตอนใต้ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ในประเทศไทยพบได้ทั่วไปในทุกภาค เป็นไม้ที่ชอบความชื้นสูง ดินระบายน้ำดี พบมากบริเวณใกล้แหล่งน้ำในป่าเบญจพรรณ หรือชายป่าพรุ ไม่พบในป่าเต็งรังหรือบริเวณที่สูง
ส่วนที่ให้สี :	ลำต้นและเปลือก
สีที่ได้ :	สีเหลืองอมน้ำตาล
คุณภาพสี :	พญาสัตบรรณ / เกลือ มีระดับความคงทนต่อการซัก : 3-4 , ระดับความคงทนต่อแสง : 3-4
pantone:	Vanilla