ชื่อ : อินทนิล
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lagerstroemia speciosa (L.) Pers.
ชื่อวงศ์ :
ชื่อพื้นเมือง : ฉ่วงมู ตะแบกดำ บาเย บาเอ
ชื่อสามัญ : Lagerstroemia speciosa (L.) Pers.
 
ลักษณะทางพฤษศาสตร์ : ไม้ต้น สูง 5-20 ม. ผลัดใบแต่ผลิใบใหม่เร็ว ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเป็นคู่หรือเยื้องกันเล็กน้อย รูปขอบขนานแกมรูปไข่ กว้าง 6-10 ซม. ยาว 12-26 ซม. โคนใบมนปลายใบแหลม ดอกสีชมพูถึงม่วง ออกเป็นช่อยาวถึง 30 ซม. ดอกบานเต็มที่กว้าง 10 ซม. กลีบรองดอกรูปถ้วย ปลายแยกเป็น 6 แฉก มีสันนูนตามยาว กลีบดอกมี 6 กลีบ รูปช้อนปลายแผ่ โคนกลีบเป็นก้านเรียว แผ่นกลีบเป็นริ้วคลื่น มีเกสรผู้จำนวนมากตรงกลางดอก ยอดเกสรสีเหลือง ผลเป็นผลแห้ง รูปกระสวยป่องกลาง ผิวแข็ง เกลี้ยง ยาว 2-2.5 ซม. เมื่อแก่แตกเป็น 6 แฉก เมล็ดขนาดเล็ก มีปีกบางโค้งทางด้านบนหนึ่งปีก
 
การใช้ประโยชน์ในงานย้อมสี : นำเปลือกของต้นอินทนิลมาสับเป็นชิ้นๆหรือปั่นให้ละเอียด อัตราส่วนของส่วนวัตถุดิบ 250 กรัม ต่อเส้นไหม 50 กรัมแล้วนำมาตวงน้ำใส่หม้อต้มอัตรา 10 ลิตร แช่ทิ้งไว้ 1 คืนและต้มเคี่ยวเป็นเวลา 2 ชั่วโมง จากนั้นเมื่อครบเวลาพักให้เย็น กรอกน้ำแยกกากให้ได้น้ำสี 1.5 ลิตร
 
การกระจายพันธุ์ : พบในอินเดียถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตามป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ
 
ส่วนที่ให้สี : เปลือกต้น
สีที่ได้ : สีเหลืองอมน้ำตาล
 
คุณภาพสี :อินทนิล / เกลือและใบ มีระดับความคงทนต่อการซัก : 3-4 , ระดับความคงทนต่อแสง : 4
pantone: Ochre